Todays Date:

அதிபர் இராஜலிங்கம் அவர்கள் எம் உள்ளங்களில் உயர்ந்த இடத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்..!

(மறைந்த அதிபர் இராஜலிங்கம் அவர்களின் முதலாவது ஆண்டு நினைவு நாள் நாளை (26.06.2016) அனுட்டிக்கப்படுகிறது)


என்னுடைய வாழ்க்கையில் என்றுமே மறக்க முடியாத மாமனிதர் மதிப்புக்குரிய இராஜலிங்கம் அவர்கள். ஆஜானுபாகுவான உடல்வாகு, கம்பீரமான தோற்றம், நிமிர்ந்த நடையுடன் நிகரற்ற ஆற்றலும் பல்திறனும் தன்னகத்தே கொண்டு எத்தனையோ மாணவர்களை இன்று உச்சத்துக்கு அழைத்துச் சென்றிருக்கும் மரியாதைக்குரிய ஆசான்.

காலம் எத்தனை மாற்றம் கண்டாலும் இராஜலிங்கம் அவர்கள் என்றுமே எம் உள்ளங்களில் வாழ்ந்துகொண்டிருப்பார். அவருக்கு எமது உள்ளங்களில் அதியுச்ச இடம் இருக்கிறது.

தன்னலம் பாராது அனைவரையும் அணைத்துக்கொண்டு பயணித்த அவருடைய தொலைநோக்க சிந்தனையை இப்போதும் எண்ணி வியக்கிறேன்.

மாதம்பை தமிழ் வித்தியாலயத்தில் அவர் அதிபராக கடமையாற்றியபோது கடைபிடித்த ஒழுக்க விதிகளை ஞாபகத்தில் உள்ளன.

நான்காம் தரத்தில் இறுதியாண்டுப் பரீட்சையில் நான் 999 புள்ளிகளைப் பெற்றபோது மாணவர் மன்றத்தில் என்னை அழைத்து உச்சிமுகர்ந்து பாராட்டினார். அதன் பெறுமதியை எத்தனைகோடி கொடுத்தாலும் மீண்டும் பெற்றுவிட முடியாது.

அதிபர் கொப்பியை முறையாக பேணுவதில் அக்கறையாக இருப்பார். அதன்பெறுமதி தெரியாத சிறுபராயத்தில் அவரை கடிந்துகொண்டதுதான் அதிகம்.

மதிய உணவை மிக அரிதாகவே உட்கொள்வார். அதிகமாக உணவு உட்கொள்ளுதல் உடலுக்கு தீங்கு என அடிக்கடிச் சொல்லுவார்.

மாதம்பை இறப்பர் தொழிற்சாலை சந்தியில் (பிரதான வீதி) உள்ள வடை கடைதான் அப்போதைக்கு அங்கு இருந்த ஒரேயொரு கடை.
பாடசாலை முடிந்தும் எமக்கு படிப்பித்து விட்டு அந்த வடை கடையில் அவித்த மரவள்ளிக் கிழங்கும் இரண்டு வடையும் வாங்கிச் சாப்பிடுவதே அவரது வழமை.

நான்தான் எனது வாகனத்தை (ஒரு சின்ன பிரம்புதான்) எடுத்துக்கொண்டு ஓடோடிச் சென்று வாங்கி வருவேன்.
விடுமுறைக் காலங்களில் கூட வீடு தேடி வந்துவிடுவார். ஒருகோப்பை தேநீருடன் அவர் எமக்கு அள்ளிக்கொடுத்த கல்விச் செல்வத்துக்கு அளவில்லை.

விடுமுறை நாட்களில் மாதம்பையில் ஒவ்வொருவர் வீடாக தேடிச் சென்று பயிற்றுவிப்பார். அதற்காக எம்மிடம் அவர் பெறுபேற்றை தவிர வேறு எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை.

மாதம்பை பாடசாலையில் அவர் அதிபர் அறையில் இருக்கும்போது திடீரென சென்றுவிட்டால் அவ்வளவுதான். அடியுடன்தான் திரும்பி வர வேண்டும். உள்ளே நுழையும் முன்னர் வலது கையின் ஐந்து விரல்களையும் நேராக நிறுத்தி கையை மடக்கி நெஞ்சுக்கு நேராக வைத்து எக்ஸ்கியுஸ் மீ சேர் என்று சொல்லித்தான் செல்ல வேண்டும்.

மாதம்பையில் இந்தப் பழக்கத்தை அவர் கடுமையாக கடைபிடிக்கச் செய்தார்.

இறக்குவானை பரியோவான் கல்லூரியில் கூட மிகச் சிறப்பாக எம்மை வழிநடத்தினார். யார் யாரெல்லாம் பல்கலைக்கழகங்கள் போவீர்கள்? என்ன பெறுபேறு பெற்றுக்கொள்வீர்கள் என அந்தக்காலத்திலேயே ஆவலைத் தூண்டினார்.

அவரிடம் அடிவாங்கிய நாட்களையெல்லாம் மறக்கவே முடியாது. கன்னத்தில் அறைந்தால் இடிவிழுந்தது போல இருக்கும்.

என்னுடைய எழுத்துக்கள் சீராக மாற்றம் பெறுவதற்கு காரணகர்த்தாவே இராஜலிங்கம் அதிபர்தான்.
விளையாட்டில் அதீத திறமை கொண்டிருந்த அவரிடமிருந்து நாம் நிறையவே கற்றுக்கொண்டோம். கல்விப்பொதுத்தராதர சாதாரண தரப் பரீட்சையில் முதல்நிலை பெறுபேற்றை பெற்றபோது அவர் அடைந்த ஆனந்தத்துக்கு அளவே இல்லை.

ஆனாலும் அன்பை உடனடியாக வெளிக்காட்டாத மனப்பாங்குடன் நடந்துகொள்வார்.

இரத்தினபுரி தமிழ் மகா வித்தியாலயம், மாதம்பை தமிழ் வித்தியாலயம், பரியோவான் கல்லூரி ஆகியவற்றில் அதிபர் இராஜலிங்கம் அவர்களிடம் கற்றவர்கள் அல்லது அவரது வழிகாட்டலில் பயின்றவர்களால் அவரை என்றுமே மறக்க முடியாது.

பரியோவான் கல்லூரியின் 130 ஆவது அகவை நிறைவில் அதிபர் இராஜலிங்கம் அவர்களின் நினைவாக ஒரு திட்டத்தை முன்வைக்கலாம் என எண்ணியிருக்கிறேன்.
அதிபர் இராஜலிங்கம் நினைவு சிறுகதைப் போட்டியொன்றை பாடசாலை மட்டத்தில் நடத்தலாம் என்பதே எனது எண்ணம். அதில் சிறப்பாக எழுத்தாக்கம் புரிந்த மாணவர்களுக்கு பணப்பரிசு வழங்கலாம் எனவும் நினைத்தேன்.
இது தொடர்பில் பாடசாலையின் பழைய மாணவர் சங்க செயலாளருடன் கதைத்திருக்கிறேன். அதிபருடன் இதுபற்றி உரையாடவில்லை.
அதிபரும் பழைய மாணவர் சங்கமும் அனுமதிக்கும் பட்சத்தில் நிச்சயமாக இதனை நடத்தக் கூடியதாக இருக்கும்.
அதிபர் இராஜலிங்கம் என்றும் எம் உள்ளங்களில் உயர்ந்த இடத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருப்பார். அவரை இந்த சந்தர்ப்பத்தில் நன்றியோடு நினைவுகூருகிறோம்.

-இராமானுஜம் நிர்ஷன்-



விரிவாக படிக்க ……..

கமலினி மீண்டும் பிறப்பாள்!



அந்தச் செய்தி - என்
இமைக்கதவுகளை தாழிடச் செய்து
கண்ணீருக்கு வழிவிட்டது!

ஆயிரம் அசுரபலம்கொண்ட
களிறுகளால் குற்றுயிராய்
கிடத்தப்பட்டதுபோல

காரிருள் சூழ்ந்த
பெருவெளியொன்றில்
விளையாட்டுக்குக் கூட
எழுந்து பறக்க முடியாத
ஊனப்பறவையாய் நான்!

ஆயாசமாகிப்போன
உடலைச் சுமந்துகொண்டு
நினைவுகளோடு பயணிக்கிறேன்..!

தமிழை ஆவர்த்தனமாய்
பேசும் அழகு 
அவளுக்கு!

இயல் - உயிர்
இசை - மூச்சு
நாடகம் - மெய்
அவளுக்கு!

இலகுமொழியில்
மழலை கொஞ்சும் பண்பு
அவளுக்கு!

எப்போதும் பூத்திருக்கும்
மலர் வதனம்
அவளுக்கு!

காலம்
எத்தனைக் கொடுமையானது?
கலையோடு வாழ்ந்த
கமலத்தை உதிரச் செய்தது!

காலன்
எவ்வளவு பொல்லாதவன்?
பாசத்தோடு பழகியவளுக்கு
பாசக்கயிறெறிந்தான்!

பிரம்ம கமலமல்ல அவள்
ஆண்டுக்கொருமுறை பூப்பதற்கு!

இது
பேரிடைவெளி!

நினைவுகளைக் கொண்டே
நிரப்பமுடியும்
அவள் கலைநளினங்களை
எண்ணிச் சிலாகித்த
மனதில் மௌனம் பரந்திருக்கிறது!

அவள்
அமைதியாய் உறங்குகிறாள்..!

ஆயிரம் கலைக்கனவுகளை
அடைகாத்தபடி!

இறைவா - என்
கண்ணீரை காணிக்கையாக்குகிறேன்!

அவள் மீண்டும்
பிறக்க வேண்டும் - என்ற
பிரார்த்தனைகளோடு!

ஆம்!
கமலினி - மீண்டும் பிறப்பாள்!

-இராமானுஜம் நிர்ஷன்
(நன்றி வீரகேசரி -11.04.2015)

விரிவாக படிக்க ……..

மஹிந்தவின் கட்அவுட் - யாவும் கற்பனை!


அம்மா: மகனே எவ்விடத்தில போய்க்கொண்டிருக்கிறாய்?
மகன்: மஹிந்த மாமாவுடைய 10 ஆவது கட்அவுட்டை தாண்டியிருக்கேன்மா.
---------------------------------------------------------------------------------------------
நடத்துநர்: மஹிந்தவோட 20 ஆவது கட்அவுட்டில் இறங்குறவங்க இருந்தால் முன்னால வாங்கோ. 15 ஆவது கட்அவுட்டில் ஏறினவங்க டிக்கெட் எடுங்கோ
---------------------------------------------------------------------------------------------
தொலைபேசி விளம்பரம்
தேசத்தில் எங்கிருந்தாலும் விரும்பியவருடன் தொடர்புகொள்ளுங்கள். நாம் எப்போதும் உங்கள் அருகிலேயே இருக்கிறோம் -
மஹிந்தவின் கட்அவுட் போல
----------------------------------------------------------------------------------------------
பொதுமகன்: இலெக்ட்ரிசிட்டி போர்ட் ஆ?
அதிகாரி: ஆமாம். சொல்லுங்கோ.
பொதுமகன்: ஐயா.. இங்கே மின்கம்பத்தில மரம் விழுந்திட்டு. உடனடியா வந்து எடுத்துவிடுங்கோ. இல்லையென்டா பெரும் ஆபத்துதான்.
அதிகாரி: எந்த இடத்தில என்று சரியாச் சொல்லுங்கோ. ஆட்கள அனுப்புறோம்.
பொதுமகன்: மாளிகாவத்தை கோயில் வீதியில மஹிந்தவின் 12 ஆவது கட்அவுட் இருக்கிற மின்கம்பம்
அதிகாரி: ?
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
ஆசிரியை: சீகிரியா ஓவியங்கள் எனும் தலைப்பில் சில வரிகள் எழுதுங்கள்
மாணவன்: 01. சீகிரியா ஓவியங்கள் உலகப் பிரசித்தி பெற்றவை
02. சீகிரியா குகைக்கு முன்பாக ஜனாதிபதி மஹிந்தவின் ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன.
03. மஹிந்த ராஜபக்ஷ எமது நாட்டின் ஜனாதிபதியாவார்.
04. சீகிரியாவுக்கு செல்லும் வழியெங்கும் அவருடைய ஓவியங்கள் உள்ளன.
ஆசிரியை: ?
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
காதலனின் கவிதை:
பரந்த வயல்வெளியில் காற்று, வெயில், மழை பாராமல் உனக்காக ஒற்றைக்காலில் காத்திருக்கிறேன்.
மஹிந்தவின் கட்அவுட் போல!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ரஜினி ஸ்டைல்:
கண்ணா...நான் ஒரு தடவ சொன்னா நூறு கட்அவுட் அடிப்பாங்க. முடிவெடுத்து இறங்கிட்டா நான் கட்அவுட் அடிக்கிறத யாராலும் தடுக்க முடியாது. கண்ணா... இன்னைக்கு செத்தா நாளைக்குப் பாலு. நான் இன்னைக்கு சொல்றேன் நாளைக்குப் பாரு. ஊரெல்லாம் நம்ம கட்அவுட் சும்மா.. அதிருமில்ல!

(யாவும் கற்பனை)
கேலிச் சித்திரம்: ஆர்.சி. பிரதீப்

விரிவாக படிக்க ……..

நிவேதப்ரியா IX

"காதல் கண்ணீராய் பூக்கிறது..!"

அது பௌர்ணமி நாளொன்று!
நிறைந்த நிலவு உலகை ஆட்கொண்டிருக்க என் மனதை மட்டும் மௌனம் ஆக்கிரமத்திருந்தது.
எழுதத் தொடங்கினேன் அவளுக்காக!
எந்த செம்மைப்படுத்தல்களும் இல்லாமல் அவ்வாறே இங்கு பதிவிடுகிறேன்..!

என் உயிருக்கு,
நீ நலமாயிருக்கிறாயா எனக் கேட்க முடியாது? நீயின்றி நான் வெறும் ஜடம் தான்.
நீண்டு நெடிதாகும் இரவுகளில் நிசப்தங்களை சுமப்பதற்குப் பதிலாக உன் நினைவுகளை ஏந்திச் சுகம்காணும் எனக்கு இன்று எழுத நேரம் கிடைத்திருக்கிறது.
எத்தனை நாளைக்குத் தான் புகைப்படத்தில் உன் கண்களையே வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது?
எத்தனை நாளைக்குத் தான் நீ தந்த கவிதைகளை எழுத்துக் கோர்த்து வாசிப்பது?

எங்கோ இருந்துகொண்டு நீ என்னை நினைப்பதை அறிந்துகொள்ளும் என் மனதுக்கு எப்படி சக்தி கிடைக்கிறது என யோசித்ததுண்டு.

எல்லாம் ஏதோ ஒரு வகை ஈர்ப்பு, வார்த்தைகளில் சொல்ல முடியாது அன்பு, அன்பையும் தாண்டி எங்களை ஆட்படுத்தும் அமானுஷ்யம்!

ம்ம்ம்...

உன்னோடு பேசும்போது நிறைய சொல்ல வேண்டும், என் அன்பையெல்லாம் சொல்லித் தீர்க்க வேண்டும் என நினைப்பதுண்டு. ஆனாலும் நீ என்ன நினைப்பாயோ என்ற கேள்வி அதற்கு தடைபோட்டு விடுகிறது.

உயிரே,

இப்போதெல்லாம் என் வேண்டுதல் என்ன தெரியுமா? இறப்பதற்கு முன் உன்னை ஒருமுறை பார்த்து ஆரத் தழுவிக்கொள்ள வேண்டும், உன் கரங்களை இறுகப்பற்றியவாறு நீண்ட தூரம் நடக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

அலுவலகத்தில் வெள்ளைத் தாள்களை எடுத்து கட்டுரைக்கான குறிப்புகளை எழுதி வைத்துக்கொள்வதுண்டு. அவ்வாறு எழுதி வைத்திருந்த பழைய குறிப்புகளை எடுத்துப் பார்த்தபோது ஒவ்வொரு தாளின் வலதுபக்க மேல் மூலையிலும் உன் பெயர் சிறிதாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது.


ஆம்! பல சந்தர்ப்பங்களில் என்னை அறியாமலேயே உன்பால் நான் ஈர்க்கப்படுகிறேன்.

நீயும் நானும் வெகுதூரத்தில் இருக்கலாம். ஆனால் நம் மனதுக்கு இடையிலான இடைவெளியில் காற்று கூட புக முடியாது.

உன் தொலைபேசி அழைப்பு துண்டிக்கப்படும்போதெல்லாம்- நீ இறுதியாக என்னை அழைத்த வார்த்தைகள் காது மடல்களில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டே இருக்கும். 

நீ உச்சரிக்கும்போது மட்டுமே என் பெயரை நான் ரசிக்கிறேன்.

அநேகமான பொழுதுகளில் அந்த இனிமையான குரலை அசைபோட்டபடியே நித்திரையாகியிருக்கிறேன்.

நீலவானம், தென்றல், மழைத்தூரல், வயல்வெளி, ஒற்றையடிப் பாதை, தனிமரம், மூன்றாம் பிறை, மலைமேடு, சிலா விக்கிரகம், படர்ந்த கற்பாறை, மெல்லிசை என மனதுக்கு இதமான எல்லாமே உன்னை நினைவுபடுத்தத் தவறுவதில்லை.

ஒருவரைப்போல ஏழு பேர் இந்த உலகத்தில் இருப்பார்களாம். ஆனால் உனக்கு நிகர் நீயே தான்.

இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் போது என் இதயத்தில் தேங்கிக் கிடக்கும் காதல் கண்ணீராய் பூக்கிறது.

என்ன செய்வது? நம் பிரிவை விதியென்று நொந்துகொள்ள நான் விரும்பவில்லை. நாம் ஒன்றாய் பிரசவித்து வெவ்வேறு பாதைகளில் பயணிக்கும் நதிகள்.

கடலில் சங்கமிப்போம். அது மரணமானாலும் சந்தோஷமாய் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

நான் உயிர்துறக்கும் தருணத்திலும் உன் மடி போதுமெனக்கு, சிரித்துக்கொண்டே இறந்துவிடலாம்..!

-அன்புடன்
உன்னவன்.

விரிவாக படிக்க ……..